Gabonetako jaien ondoren, Papillon Zine Klubak “Ondo ikusita, nire familia ez dago hain gaizki” zinema-ziklo berria aurkeztu du. Zikloak zinema baliatzen du familia-eredu desberdinen inguruko hausnarketa sustatzeko, eta ohikoak ez diren, hauskorrak edo disfuntzionalak diren familien istorioak biltzen ditu. Familia horiek, zailtasunak zailtasun, elkarrekin bizitzeko, harremanak eraikitzeko eta elkarri eusteko beren moduak aurkitzen dituzte.
Zikloaren helburua da publikoari gaur egungo familia-errealitateei buruzko askotariko ikuspegiak eskaintzea, irudi idealizatuetatik urrunduz eta testuinguru errealago, konplexuago eta gizatiarragoak arakatuz. Horretarako, jatorri, estilo eta sentsibilitate oso desberdinetako lau film hautatu dira, familiaren ideia hainbat ikuspegitatik lantzeko aukera ematen dutenak.
Tokyo Godfathers – Satoshi Kon, 2003
Urtarrilaren 11 – Jatorrizko bertsioa japonieraz, gaztelaniazko azpitituluekin
Etxerik gabeko hiru pertsonak osatutako ustekabeko “familia hautatu” batek abandonatutako haur bat aurkitzen du Tokyoko kaleetan. Filmak gizartearen bazterretan sortzen diren afektu- eta zaintza-loturak aztertzen ditu, elkartasunak familia-egitura alternatiboak sortzeko duen gaitasuna agerian utziz.
Soshite chichi ni naru (Like Father, Like Son) – Hirokazu Kore-eda, 2013
Urtarrilaren 25 – Jatorrizko bertsioa japonieraz, euskarazko azpitituluekin
Drama intimista honek amatasunaren eta aitatasunaren kontzeptu tradizionalak zalantzan jartzen ditu. Bi familia dilema moral sakon baten aurrean jartzen dira, lotura biologikoen eta afektiboen arteko talkan. Kore-edak gogoeta sakona planteatzen du benetan familia egiten gaituenari buruz.
Celebration (Festen) – Thomas Vinterberg, 1998
Otsailaren 8a – Jatorrizko bertsioa danieraz, gaztelaniazko azpitituluekin
Dogma 95 mugimenduaren lan esanguratsuenetako bat da. Itxuraz errespetagarria den familia baten erretratuak ospakizun baten baitan sekretu traumatikoak azaleratzen ditu. Isiltasunak eta botere-egiturek etxe bat nola apur dezaketen erakusten du, eta egia aldaketarako eragile gisa pentsatzera gonbidatzen du.
Little Miss Sunshine – Jonathan Dayton eta Valerie Faris, 2006
Otsailaren 22a – Jatorrizko bertsioa ingelesez, euskarazko azpitituluekin
Frustrazio pertsonalek markatutako familia batek bidaia bati ekiten dio, eta bidean agerian geratzen dira haien tentsioak, ahuleziak eta maitasunak. Filmak erakusten du disfuntzionaltasuna eta elkarri emandako babesa batera bizi daitezkeela, eta umorea elkarrekin aurrera egiteko funtsezko tresna dela.
Oro har, zikloak lau ikuspegi eskaintzen ditu:
- Familia hautatua (Tokyo Godfathers).
- Eztabaida etikoaren erdigunean dagoen familia (Like Father, Like Son).
- Sekretuek eta traumek zeharkatutako familia (Celebration).
- Eguneroko disfuntzionaltasunean murgildutako familia (Little Miss Sunshine).
Proposamen honekin, Papillon Zine Klubak ez du aisialdirako eskaintza hutsa egiten; hausnarketarako eta elkarrizketa sozialerako espazio bat ere irekitzen du, ikusleek gaur egungo familia-ereduak ezagutu, zalantzan jarri eta beren burua islatuta ikusteko aukera izan dezaten.
